« متن کامل سؤال مطرح شده از آيتالله العظمی منتظری و تصوير پاسخ اين مرجع تقليد را که به مهر شخصی ايشان ممهور شده است، در ادامه منتشر میشود:
متن استفتاء از آيتالله العظمی منتظری
با سلام خدمت مرجع گرانقدر جناب آقای منتظری
از آن جا که وقايع اخير منشاء بحثهای تازهای در مورد مبانی «نظريهی حکومتی اسلام» شده است، و با توجه به اين نکته که بحثهای مطرح شده خواهناخواه واجد مخاطبين پرشماری در ميان نسل حاضر و حتی نسلهای بعدی است، لازم به نظر میرسد تا با بيان هر چه بیابهامتر و بیواسطهتر نظرات مراجع بزرگوار، اولا بستر مناسب برای ابلاغ احکام واقعی اسلام در اين موضوع فراهم شود، ثانيا زمينهی بهرهبرداریهای مغرضانه را، که متاسفانه اغلب با خلط مباحث و استفاده از اصطلاحات فنی دور از دسترس عامه انجام میشود، به حداقل رساند.
مورد سوال در موضوع «ميزان نقش رضايت اکثريت در جواز برای تصرف در حکومت» از منظر احکام اسلام است. به طور مشخص، اگردر زمان يکی از امامان معصوم گذشته، که بدون شک از جانب خدا واجد ولايت بر روی زمين بودهاند، شرايطی پيش میآمد که معصوم (ع) به لحاظ قوای قهريه و نظامی امکان تصرف در حکومت را به رغم رضايت اکثريت داشت، بر اساس شناخت ما از سيره و روش آن بزرگواران، آيا ايشان با تکيه بر قوای ذکرشده خود را مجاز به تصرف معرفی میکردند؟
با تشکر و احترام.
0 comments:
ارسال يک نظر